Dane adresowe: Irena 40 37-470, Zaklików Dane kontaktowe: 015 8737253 Sołtys: Marek Babicz Rada sołecka: Zbigniew Mróz - Członek Rady Sołeckiej Bożena Stryjecka - Członek Rady Sołeckiej Kazimierz Karaś - Członek Rady Sołeckiej liczba mieszkańców sołectwa na dzień 31.12.2008 r: - ogółem 229 osób w tym 161 kobiet i 68 mężczyzn
Opis miejscowości
Miejscowość malowniczo położona, otoczona lasami, jej zabudowa rozłożyła się w dolinie Sanny. Osada powstała w wyniku budowy w latach 1837-1838 przez hr. Henryka Łubieńskiego, walcowni żelaza i tzw. pudlingarni. Przy fabryce wzniesiono osiedle dla pracowników liczące 40 domów. Nazwano je Irena od imienia żony Łubieńskiego. Huta w Irenie opalana była drewnem z okolicznych. lasów i działała w kooperacji z hutami ostrowieckimi, również należącymi do Łubieńskiego. W 1840 roku wybuchł pożar, który zniszczył zakład. Szybko go jednak odbudowano. W 1845 roku huta przeszła w ręce Banku Polskiego. Nastąpiła jej rozbudowa,a zatrudnienie wzrosło ze 120 do około 300 robotników. W 1867 roku zakład kupili Julian Łubieński i A. B. Frankiel. W 1870 roku Łubieńśki odstąpił swoją część Fraenkielowi, w 1883 kolejny pożar spowodował znaczne zniszczenia, w 1889 roku hutę zamknięto. Osiedle zaczęło się wyludniać. W czasie pierwszej wojny światowej mieszkało w Irenie 458 osób, zaś w 1965 tylko 295. Osada przekształciła się zbiegiem czasu w typową, rolniczą wieś. Ma jednak szansę, by stać się miejscowością wypoczynkową. Przy biegnącej przez wieś drodze stoją przydrożne krzyże, wznoszone od wieków przy traktach jako symbole wiary, pokuty i nadziei a także jako pamiątki ważnych dla ich fundatorów wydarzeń (m. in. powstania styczniowego). W dawnym zespole dworskim hr. Tarnowskich mieści się obecnie dom opieki prowadzony przez Siostry Opatrzności Bożej. Kanoniczna erekcja Domu odbyła się w 1948 roku, rok po przybyciu Sióstr do Ireny. W tym też czasie urządzono we dworze kaplicę. Przebudowany i unowocześniony budynek dworu mało przypomina ziemiańską siedzibę, chociaż wciąż zarówno usytuowaniem jak i bryłą przypomina o swym, pierwotnym charakterze. Przy odnawianiu elewacji uszanowano ważny, historyczny akcent. Jest nim kartusz z herbem Leliwa pod hrabiowską koroną umieszczony na ścianie facjatki. Dwór, wzniesiony w początku XX stulecia na planie wydłużonego prostokąta, murowany, parterowy z mieszkalnym poddaszem, zagospodarowany wraz z obszernym otoczeniem, w obrębie którego rośnie kilka drzew, będących pozostałościami dawnego parku, zmienił funkcję a wraz z nią także charakterystyczny dla szlacheckich domów wyraz. Dzięki obecności zgromadzenia nie popadł, jak większość tego typu obiektów, w ruinę służąc w innej rzeczywistości nowym celom.
Materiały z książki: Atrur Bata i Hanna Lawera - "Zaklików - gmina na szlaku historii"
